آموزشگاه زبان ایران آکسفورد معتقد است یادگیری واقعی و معنادار زبان می تواند تنها و بهترین راه برای زبان آموزان در عصر جدید باشد. اما اگر دوست دارید بدانید چرا این سیستم بهتر عمل می کند باید تا انتهای این متن را با ما همراه باشید.
چرا یادگیری واقعی و معنادار زبان تنها راه حل است؟
وقتی در موقعیتهای واقعی یادگیری قرار میگیریم، فرصتی بزرگ برای پیشرفت خواهیم داشت. مجبور هستیم که از زبان برای مکالمهی واقعی استفاده کنیم. یادگیری زبان دیگر یک موضوع مطالعاتی نیست و به یک لازمه برای زندگی واقعی تبدیل شد. با شرکای تجاری، رانندگان تاکسی، فروشندگان، پیشخدمتان و افراد دیگر نیاز به برقراری ارتباط داریم. پیشرانده شدن در موقعیتهای زبانی واقعی و معنادار میتواند در یادگیری زبان سودمند واقع شود.
ما بهرحال باید برای موقعیتهای این چنینی آماده شویم. دو ماهی که صرف مطالعات فشرده، اغلب لیسنینگ و ریدینگ و ساختن دایره واژگانمان کردیم، ما را قادر ساخت تا از این موقعیتهای زندگیهای واقعی استفاده کنیم. اگر خیلی زود در این موقعیتها قرار بگیریم، غالباً قادر خواهیم بود در ارتباطات معنادار شرکت کنیم. ما البته هر هفته پنج ساعت مباحثه از طریق اسکایپ با معلمین خصوصی اینترنتی خواهیم داشت. این فوقالعاده گرانبها بود. به هر جهت رابطهی انسانی ما با گویشوران باعث ادامه دادن به یادگیری زبان میشود و یک عنصر واقعی را نشانمان می دهند حتی پیش از آنکه پا به به کشور های دیگر بگذاریم.
اما اینها بهرحال معلمهایی خصوصی هستند که بهآنها پول میدهیم. آنها با ما مهربان خواهند بود. به آهستگی با ما صحبت میکنند. دلسوز هستند. انسانهایی که در زندگی واقعی میبینید لزوماً به همین شیوه برخورد نمیکنند.
اینها یکسری دلایلی هستند که ما فکر میکنیم برخی از تکنیکهای آموزش زبان مدرن همچون نقشبازی کردن و یادگیری مسئلهمحور بهترین حالت آمادهسازی برای موقعیتهای یادگیری در زندگی واقعی را فراهم نمیکنند. این فعالیتها واقعی نیستند و شباهت در آن راهی است که زبان در موقعیتهای واقعی از این سناریوهای موقعیتهای مصنوعی و ساختگی کاملاً متفاوت خواهد بود. پس ما مکالمهای با جریان آزاد را دربارهی هرچه که جلب نظرمان را کرد با معلمم ترجیح میدهیم. چنین تعاملاتی نسبت به فعالیتهای کلاسی مانند نقشبازی کردن و تمرینهای مسئلهمحور معنادارتر هستند.
